Pieniądze

Przy staraniu się o kredyty oraz związane z tym podpisywanie umów wyszczególnić można kilka etapów. Zacząć należy od tego, że klient składa wniosek o przyznanie mu kredytu. Do wniosku dołączyć musi dokumenty, w oparciu o które jest przez bank analizowana jego finansowa sytuacja. Następnym krokiem jest podjęcie decyzji przez bank – albo zgadza się on na udzielenie kredytu, albo nie. Jeżeli padnie na opcję numer jeden, wówczas obie strony – czyli bank oraz klient – podpisują stosowną umowę. Na koniec zaś kredyty są realizowane – w jakiej odbywa się to formie, to już jest uzależnione od postanowień zawartych we wspominanej powyżej umowie. Warunki, na których udzielane są kredyty zawsze są bardzo drobiazgowo opisywane w takich umowach. Klientom zaleca się zawsze bardzo dokładne czytanie tych dokumentów – od początku do końca, dzięki czemu unikną oni w przyszłości nieporozumień i przykrych niespodzianek. Liczyć też muszą się z tym, że odstąpienie od takiej umowy wiąże się z poważnymi konsekwencjami finansowymi. Żadną tajemnicą nie jest, że udzielane przez banki kredyty nie są przyznawane klientom na przysłowiowe piękne oczy. W każdym przypadku kredyty są zabezpieczane, a w jaki sposób się to robi, to już uzależnione jest od ich rodzaju oraz oczywiście od kwoty – zasada jest tutaj taka, że im większe kwoty wchodzą w rachubę, tym większych wymaga się zabezpieczeń. Generalnie rzecz biorąc, formy zabezpieczenia tych usług bankowych dzieli się na dwa podestowe rodzaje, a mianowicie formy osobowe oraz rzeczowe. Spośród tych rzeczowych bardzo często zastosowanie znajduje hipoteka, a z innych takich rzeczy wymienić można na przykład bony na okaziciela czy też kaucje, można też zablokować pieniądze na bankowym rachunku etc. Jeżeli natomiast chodzi o formy osobowe zabezpieczeń kredytów, to wymienić tutaj można między innymi cesję wierzytelności, poręczenie, przystąpienie do długu i jeszcze kilka innych. W ostatnim czasie sporo można usłyszeć w reklamach o kredytach bez zabezpieczeń, ale to tylko dobre, reklamowe hasło. Wszystkie kredyty są przez banki zabezpieczane na rozmaite sposoby. Bierze się tutaj pod uwagę przede wszystkim rodzaj zobowiązania oraz jego wysokość. Bank musi mieć pewność, że w przypadku utraty przez klienta zdolności finansowej – co przecież w trakcie okresu kredytowania może się zdarzyć – nie straci pożyczonych mu pieniędzy. Jedną z form, jaka przy zabezpieczaniu kredytów jest przez banki wykorzystywana jest tak zwane przystąpienie do długu określane niekiedy również mianem kumulatywnego przystąpienia do długu. Tak określa się przyjęcie odpowiedzialności za zobowiązania wobec banku przez osoby trzecie. Nie oznacza to jednak, że przejmują one całkowicie dług, zastępując tym samym dłużnika. Ich charakter jest tutaj solidarny – a zatem są one uznawane za współdłużników. Przystąpienie do długu realizować można w oparciu o umowę z wierzycielem – w praktyce tym wierzycielem jest zazwyczaj bank. Nie mniej jednak nie wolno zapominać o tym, że tego rodzaju umowa nie stanowi umowy kredytowej.

Zgodnie z artykułem 353 kodeksu cywilnego dłużnik powinien wykonać swoje zobowiązanie zgodnie z jego treścią, oraz w sposób odpowiadający zasadom. Należność zaś określana jest jako świadczenie od dłużnika zagwarantowane umową. Jeśli należność jest przedmiotem sporu wówczas określana jest jako roszczenie. Wynikają one z tytułu reklamacji dostaw lub niedoborów nie zaakceptowanych przez osobę odpowiedzialną materialnie. I określane są jako należności dochodzone na drodze sądowej. Roszczenia mogą przekształcić się w należności na podstawie prawomocnego wyroku sądowego lub, gdy dłużnik wyrazi zgodę na spłatę. W bilansie rozrachunki ujmuje się zarówno w aktywach jak i pasywach. Rozrachunki oprócz skutków ekonomicznych, wytwarzają więzy emocjonalne między stronami. Firma powinna zadbać o pozytywne zabarwienie tych więzi, pozytywne postrzeganie jej wizerunku w otoczeniu, gdyż renoma jest równie ważna jak jej dobra materialne. Podatek dochodowy od osób fizycznych, nie jest dla firmy kosztem. Kwoty tego podatku zmniejszają wynagrodzenie wypłacane pracownikom. Są one traktowane, jako zobowiązania wobec budżetu państwa. Podatek dochodowy płacą wszystkie osoby fizyczne, zamieszkałe na stałe na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Został on wprowadzony Ustawą Sejmu z 1991 roku. Podstawowym źródłem dochodów, osób prowadzących działalność, są przychody ze sprzedaży wytworzonych produktów i usług. Przychody te pomniejszone o koszty uzyskania, stanowią dochód. Uzyskana, więc kwota jest pomniejszona o szereg odliczeń. Różnica zaś jest podstawą obliczenia podatku dochodowego. Należy zaokrąglić ją do pełnego złotego i obliczyć od niej podatek, według obowiązującej w danym roku skali. System podatkowy w Polsce jest dość skomplikowany i wymaga dużej wiedzy na temat podatków. Ustawy podatkowe często ulegają poprawkom, dlatego należy na bieżąco śledzić zachodzące w nich zmiany.

Rachunkowość pełni cztery zasadnicze funkcje: informacyjną, kontrolną, sprawozdawczą oraz dowodową. Funkcja informacyjna dostarcza informacji na temat majątku, źródeł jego finansowania, kształtowania rynku finansowego, niezbędnych do podejmowania decyzji, przeprowadzania analizy przebiegu zdarzeń gospodarczych oraz sporządzania statystyki przedsiębiorstwa. Funkcja kontrolna polega na tworzeniu podstaw liczbowych do prowadzenia kontroli wewnętrznej i zewnętrznej jednostki. Funkcja sprawozdawcza polega na budowie zbioru danych o jednakowym charakterze, który pozwoli porównywać dane w przyszłości. Funkcja dowodowa jest realizowana poprzez zarchiwizowanie dokumentów księgowych przez okres wynikający z ustawy i umożliwiający przedstawienie ich w toczącym się postępowaniu sądowym. Warto jest przy tym pamiętać o tym co jest podmiotem, a co przedmiotem rachunkowości. Przedmiotem rachunkowości są wszystkie zdarzenia w jednostce wpływające na majątek i finanse przedsiębiorstwa. Natomiast podmiotem rachunkowości jest każda jednostka majątkowo wyodrębniona mająca obowiązek prowadzić księgi rachunkowe. Rachunkowość jest systemem ciągłej obserwacji, pomiaru, rejestru, prezentacji, analizy, a także interpretacji operacji gospodarczych. W swoim zakresie rachunkowość obejmuje księgowość, sprawozdawczość finansową, kalkulacje oraz analizy danych. Księgowość zajmuje się prowadzeniem ksiąg rachunkowych odzwierciedlających zjawiska i procesy mające miejsce w przedsiębiorstwie i powodujące zmiany w jego majątku, źródłach pochodzenia tego majątku oraz wpływających na wynik finansowy. Sprawozdawczość finansowa to sporządzanie w oparciu o księgi rachunkowe zbiorczych zestawień danych liczbowych ilustrujących stan majątkowy i finansowy jednostki. Kalkulacje to wyznaczenie kosztu jednostkowego danego produktu lub usługi. Analiza danych natomiast, zajmuje się badaniem sytuacji majątkowej i finansowej jednostki. Rachunkowość dzieli się na rachunkowość finansową oraz rachunkowość zarządczą zwaną także menadżerską. Rachunkowość finansowa dostarcza informacji na zewnątrz, np. kontrahentom, zaś zarządcza wykorzystywana jest na potrzeby wewnętrzne jednostki.

Wyróżnia się następujące metody rachunkowości: metoda podmiotowa (nakazująca wszelkie obserwacje i pomiary prowadzić z punktu widzenia podmiotu gospodarczego), metoda bilansowa (polega na ujmowaniu wszystkich zjawisk dwustronnie, tzn. jeżeli został zrealizowany przychód to jakie poniesiono koszty), metoda momentu i okresu sprawozdawczego (polega na przygotowaniu okresowych sprawozdań w danym dniu obejmujących pewien okres czasu), metoda grupowania (nakazuje uporządkować wszystkie składniki w określonych grupach rodzajowych), oraz metoda wyceny (podanie wartości pieniężnej wszystkich składników majątku, źródeł ich finansowania oraz wyniku finansowego). Przedmiotem działalności państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej Poczta Polska jest: świadczenie usług pocztowych; emisja, wprowadzenie i wycofanie z obiegu znaczków pocztowych, kartek pocztowych oraz kopert z nadrukowanym znakiem opłaty pocztowej; świadczenie usług finansowych; pośrednictwo w wykonywaniu usług finansowych i bankowych oraz wykonywaniu usług związanych z obsługą administracji państwowej. Do obowiązków kasjera kasy głównej należy między innymi: czuwanie nad obrotem pieniężnym w urzędzie pocztowym, wydawanie zasiłków oraz rozliczanie kas operacyjnych, sprawdzanie raportów kasowych i wszystkich dowodów księgowych, dbanie o dostateczny zapas gotówki oraz ustalanie na koniec dnia jej stanu, odpowiadanie za prawidłowe przechowywanie gotówki w urzędzie pocztowym, czuwanie nad bezpieczeństwem i prawidłowym zabezpieczeniem każdy głównej oraz pomieszczeń kasowych, prowadzenie ewidencji przychodów i rozchodów, a także wydawanie znaczków na zamówienie od sprzedawców. Do obowiązków kasjera kasy operacyjnej należy między innymi: przyjmowanie wpłat i wypłat od klientów oraz pobieranie opłat za wykonywane usługi, wydawanie i przyjmowanie przesyłek, prowadzenie sprzedaży znaczków i druków płatnych, ewidencjonowanie wszystkich wpłat i wypłat, oraz prowadzenie dokumentacji rachunkowo-kasowej, ewidencjonowanie wszystkich dowodów w sposób ciągły, systematyczny i chronologiczny, zgłaszanie zapotrzebowania na zasiłek kasowy oraz odprowadzanie nadmiarów kasowych do kasy głównej.