Pieniądze

Przy staraniu się o kredyty oraz związane z tym podpisywanie umów wyszczególnić można kilka etapów. Zacząć należy od tego, że klient składa wniosek o przyznanie mu kredytu. Do wniosku dołączyć musi dokumenty, w oparciu o które jest przez bank analizowana jego finansowa sytuacja. Następnym krokiem jest podjęcie decyzji przez bank – albo zgadza się on na udzielenie kredytu, albo nie. Jeżeli padnie na opcję numer jeden, wówczas obie strony – czyli bank oraz klient – podpisują stosowną umowę. Na koniec zaś kredyty są realizowane – w jakiej odbywa się to formie, to już jest uzależnione od postanowień zawartych we wspominanej powyżej umowie. Warunki, na których udzielane są kredyty zawsze są bardzo drobiazgowo opisywane w takich umowach. Klientom zaleca się zawsze bardzo dokładne czytanie tych dokumentów – od początku do końca, dzięki czemu unikną oni w przyszłości nieporozumień i przykrych niespodzianek. Liczyć też muszą się z tym, że odstąpienie od takiej umowy wiąże się z poważnymi konsekwencjami finansowymi. Żadną tajemnicą nie jest, że udzielane przez banki kredyty nie są przyznawane klientom na przysłowiowe piękne oczy. W każdym przypadku kredyty są zabezpieczane, a w jaki sposób się to robi, to już uzależnione jest od ich rodzaju oraz oczywiście od kwoty – zasada jest tutaj taka, że im większe kwoty wchodzą w rachubę, tym większych wymaga się zabezpieczeń. Generalnie rzecz biorąc, formy zabezpieczenia tych usług bankowych dzieli się na dwa podestowe rodzaje, a mianowicie formy osobowe oraz rzeczowe. Spośród tych rzeczowych bardzo często zastosowanie znajduje hipoteka, a z innych takich rzeczy wymienić można na przykład bony na okaziciela czy też kaucje, można też zablokować pieniądze na bankowym rachunku etc. Jeżeli natomiast chodzi o formy osobowe zabezpieczeń kredytów, to wymienić tutaj można między innymi cesję wierzytelności, poręczenie, przystąpienie do długu i jeszcze kilka innych. W ostatnim czasie sporo można usłyszeć w reklamach o kredytach bez zabezpieczeń, ale to tylko dobre, reklamowe hasło. Wszystkie kredyty są przez banki zabezpieczane na rozmaite sposoby. Bierze się tutaj pod uwagę przede wszystkim rodzaj zobowiązania oraz jego wysokość. Bank musi mieć pewność, że w przypadku utraty przez klienta zdolności finansowej – co przecież w trakcie okresu kredytowania może się zdarzyć – nie straci pożyczonych mu pieniędzy. Jedną z form, jaka przy zabezpieczaniu kredytów jest przez banki wykorzystywana jest tak zwane przystąpienie do długu określane niekiedy również mianem kumulatywnego przystąpienia do długu. Tak określa się przyjęcie odpowiedzialności za zobowiązania wobec banku przez osoby trzecie. Nie oznacza to jednak, że przejmują one całkowicie dług, zastępując tym samym dłużnika. Ich charakter jest tutaj solidarny – a zatem są one uznawane za współdłużników. Przystąpienie do długu realizować można w oparciu o umowę z wierzycielem – w praktyce tym wierzycielem jest zazwyczaj bank. Nie mniej jednak nie wolno zapominać o tym, że tego rodzaju umowa nie stanowi umowy kredytowej.

Bankowe kredyty są umowami, natomiast stronami je zawierającymi są banki oraz ich klienci. Umowy te zawierane są na czas określony – jak długi, to już jest uzależnione od rodzaju kredytu, równie dobrze może być to rok, co i trzydzieści lat. Kredytobiorca zobowiązuje się spłacić pożyczoną od banku kwotę w ściśle określonym terminie. W rzeczywistości spłaca jednak znacznie więcej – nie tylko kapitał podstawowy, ale również odsetki. To na tych właśnie odsetkach banki zarabiają najlepiej. Umowa sporządzana przy tej okazji musi mieć obowiązkowo pisemną formę – pod rygorem nieważności. Musi również zawierać szereg rozmaitych elementów, takich jak dla przykładu warunki, na których kredyt został uruchomiony, kwotę, dane jednej i drugiej strony, w jaki sposób zobowiązanie zostało zabezpieczone i tak dalej. Również aby ubiegać się o kredyt, trzeba wiele warunków spełniać – jaki jest ich zakres, to już zależy od banku oraz od rodzaju kredytu, nie wszystkie bowiem kredyty są traktowane w jednakowy sposób. Aby starać się o bankowe kredyty – bez względu na ich rodzaj, trzeba spełniać wiele warunków. Każdy bank ma w tym zakresie swoje własne postanowienia. Nie mniej jednak w każdym przypadku kredytobiorca liczyć się musi z tym, że w takim układzie nie jest on stroną dominującą ani też nawet nie stojącą na równi z bankiem. Podstawą do udzielenia kredytu jest tak zwana zdolność kredytowa – bank wylicza ją na podstawie rozmaitych zaświadczeń dostarczonych mu przez osobę ubiegającą się o kredyt. Pamiętać należy jednak o tym, że nawet jeśli klient takową zdolność posiada, to nie jest to wcale równoznaczne z tym, że kredyt zostanie mu przyznany. Bank takiego obowiązku nie posiada – w przypadku podjęcia decyzji odmownej nie musi się również z niej tłumaczyć. Te finansowe instytucje na rozmaite sposoby zabezpieczają udzielane przez siebie kredyty i w przypadku, gdy klienci nie wywiązują się z obowiązku spłacania ich w terminie, banki z tychże właśnie zabezpieczeń korzystają bez względu na sytuację klientów. Zobowiązania jakimi są kredyty nie są obce większości z nas. O kredyty ubiegamy się wówczas, kiedy potrzebujemy pieniędzy na jakiś cel, a nie jesteśmy w stanie zrealizować go w oparciu tylko i wyłącznie o posiadane środki finansowe. Tak więc kredyty spełniają taką rolę, że dzięki nim możemy zaspokajać pewne swoje potrzeby – pomimo tego, że oddajemy bankowi znacznie więcej pieniędzy aniżeli od niego pożyczyliśmy. Nie jest to jednakże jedyna funkcja, o jakiej w przypadku bankowych kredytów się mówi. Spełniają one również rolę emisyjną, ponieważ za ich sprawą są do obiegu trafiają pieniądze. Nie sposób przy tej okazji nie wspomnieć o funkcji dochodowej polegających na wzroście korzyści o charakterze ekonomicznym. Ponadto także kredyty – jako jeden z elementów kapitałowego rynku – mają zasadniczy wpływ na to, że w danym regionie wzrasta dochód, przy tej okazji mówi się o rozdzielczej funkcji kredytów. Koniecznie też trzeba wspomnieć o tym, że kredyty są wykorzystywane w polityce ekonomicznej.

Zgodnie z artykułem 353 kodeksu cywilnego dłużnik powinien wykonać swoje zobowiązanie zgodnie z jego treścią, oraz w sposób odpowiadający zasadom. Należność zaś określana jest jako świadczenie od dłużnika zagwarantowane umową. Jeśli należność jest przedmiotem sporu wówczas określana jest jako roszczenie. Wynikają one z tytułu reklamacji dostaw lub niedoborów nie zaakceptowanych przez osobę odpowiedzialną materialnie. I określane są jako należności dochodzone na drodze sądowej. Roszczenia mogą przekształcić się w należności na podstawie prawomocnego wyroku sądowego lub, gdy dłużnik wyrazi zgodę na spłatę. W bilansie rozrachunki ujmuje się zarówno w aktywach jak i pasywach. Rozrachunki oprócz skutków ekonomicznych, wytwarzają więzy emocjonalne między stronami. Firma powinna zadbać o pozytywne zabarwienie tych więzi, pozytywne postrzeganie jej wizerunku w otoczeniu, gdyż renoma jest równie ważna jak jej dobra materialne. Podatek dochodowy od osób fizycznych, nie jest dla firmy kosztem. Kwoty tego podatku zmniejszają wynagrodzenie wypłacane pracownikom. Są one traktowane, jako zobowiązania wobec budżetu państwa. Podatek dochodowy płacą wszystkie osoby fizyczne, zamieszkałe na stałe na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Został on wprowadzony Ustawą Sejmu z 1991 roku. Podstawowym źródłem dochodów, osób prowadzących działalność, są przychody ze sprzedaży wytworzonych produktów i usług. Przychody te pomniejszone o koszty uzyskania, stanowią dochód. Uzyskana, więc kwota jest pomniejszona o szereg odliczeń. Różnica zaś jest podstawą obliczenia podatku dochodowego. Należy zaokrąglić ją do pełnego złotego i obliczyć od niej podatek, według obowiązującej w danym roku skali. System podatkowy w Polsce jest dość skomplikowany i wymaga dużej wiedzy na temat podatków. Ustawy podatkowe często ulegają poprawkom, dlatego należy na bieżąco śledzić zachodzące w nich zmiany.